20.01.2013

 
Çocukluğum televizyonlu odada uyuyor. Biraz Sezen Cumhur Önal'lı müzik yelpazesi
biraz bilmediğim dilde bir uğultuyla tezahurat yapılan şampiyonlar ligi maçlarının özetleri,
ya da güzel dublajlı trt1 filmleri ile.Ama garip bir güvendesin duygusuyla uykuya dalıyor.
Cumartesi günlerinin güneşli sabahlarına uyanmak için.
Sarelleli ekmek tadında hep çizgi filmler,
rocksteady ve bebop da var,kuşlar da cıvıldıyor o zamanlar...

Büyümek,işe gitmek hiç sevmediğin bir programı izlemek zorunda kaldığın bir misafirlik gibi.
Sohbete de yabancısın ve o programı izlemekten başka çaren yok.Ve bunu her gün yaşıyorsun.Her gün o asla izlemeyeceğin diziyi,filmi ya da programı izlemek için
bir sürü yolları aşıp ve sabahın da köründe kalkıp geliyosun.
Sohbet sıkıcı,insanlar yabancı, program saçma ama oturup bitmesini beklemek zorundasın.
Eve gelip filmlerine dönüyosun sonra.İyileşmek için.Saçma sapan hayallerini hatırla.Dualarını unutma.Çünkü ancak böyle korunursun...

2 yorum:

Famelika dedi ki...

Aynaya bak ve gülümse.

Sadece bu kadar.

Nokta.

alkım dedi ki...

sarelleli ekmek:) çocukluk hep yanımızda atıyor aslında!
büyümek çok sıkıcı bir şey, katılıyorum.