İyimser olmaya karar verdiğimden beri bir hafta geçti.bu bi haftaya sığan bisürü abukluğa hsbc'ye(hiç kullanmadığım ve kırıp attığım kartın 35 lira borcu nasıl olabilir?) rağmen gerçekten deniyorum,çabalıyorum kronik sorunlarıma ve bazı gerçekliklere bile inat gülümsemeye çalışıyorum.Aslında ağlıyorum da...ama umutsuz bi ağlayış değil bu. Yani sorunlarımın çözümsüz olduğunu düşündüğümde de değil, ağlıyorum işte konuşmak gibi...
Bunun dışında hafta annemlerin yaklaşık 40 gün sonra kutsal topraklardan dönmesiyle güzel başladı ve ben tekrar çocukluk görevime geri dönmenin hayalini kurarken bissürü misafiri hesaba katmamışım daha da beter yorulduğum gerçekten yorulduğum bu arada değişmeye çalıştığım zor bi haftayı geride bıraktım.Akın akın misafirler geldiler geldiler ve geldiler bazısı gitmiycek sandım ama neyseki gittiler :)ama sonra yine geldiler bi müddet böyle devam edicek sanırım. Tek tesellim annemlerin benim,bizim,hepimizin için yaptıkları dualar aslında bu deneyime de olumlu yansıyo biliyorum duaları kabul olucak buna gönülden inanıyorum...
oley be umutlu şeyler yazamayı mı başladım ne?? :)
neyse,
rapor bitti ,
to be continued...:)
