Aylar öncesinden bir plan yapmıştık ama o zamanlar biz birden ölünebileceğini bilmiyorduk. Ölümü beklemek için bir doktorun çıkıp, 'Yapılabilecek bir şey kalmadı, her an bekleyin' gibi bir şey demesi gerekiyordu. Doktor öyle de demişti ve artık ölümle yatar, ölümle kalkar olmuştuk. Sanıyorduk ki bir insanın ölmesi için illaki bir doktorun 'Her an olabilir, bekleyin' demesi gerekir...
Bekledik biz de. Beklerken tatile bile çıktık, yemek yedik. Sonra ne mi oldu? Hasta olmayan, hatta doktorun 'Bekleyin' bile demediği başka biri ölüverdi. Diğer insanlar hala beklerken, beklemediğimiz biri gitmişti.. Hepimiz sanki ölümlü değilmişiz, sanki her an birimiz ölemezmişiz gibi şaşırdık, şok olduk. Her an ölebilir denilen hasta hâlâ yaşarken, biz sanki hiç ölmeyecekmişiz gibi yaşadık... Hayat böyle bir beklemekmiş zaten.
